źródło: Ula Czapla

Dlaczego jedne dzieci są „żywymi srebrami”, a inne ślimaczo podchodzą do życia? Przeczytaj, co wpływa na ich zachowanie i jak możesz pomóc.

Wyobraź sobie, że każde dziecko jest jak nieopierzone pisklę.

Niedojrzałość emocjonalna pozwala mu reagować instynktownie, dzięki temu może przetrwać.

Na emocjonalność wpływa temperament dziecka. To jego energetyczny silnik.

Tempo, zmienność i ilość przyswajanych bodźców jest biologicznie ukształtowana u każdego dziecka.

Dlatego na ten sam bodziec dwójka maluchów może zareagować skrajnie różnie.

Jedno, tak jak pisklę o mało nie wypadnie z gniazda, a drugie niezainteresowane pójdzie na dalszą drzemkę.

Genetyka

Dzieci dziedziczą zachowania po swojej rodzinie generacyjnej. Odległość biologiczna nie ma większego znaczenia, bo są miliony sposobów połączeń genów. Przyjrzyj się zachowaniu malucha i poszukaj, czy w twojej lub partnera rodzinie był ktoś podobny w zachowaniu.

Pozwoli to z większym wyrozumieniem podejść do dziecka.

Naśladownictwo

Maluchy od urodzenia uczą się zachowań poprzez podglądanie bliskich i otoczenia.

Kopiują i ćwiczą ruchy, mimikę, gesty, słowa czy sposoby reagowania na poszczególne zdarzenia.

Jeśli odnajdziesz w dziecku własne reakcje, których nie lubisz, to zmianę zachowania rozpocznij od siebie.

Czynniki okolicznościowe

Każda zmiana w życiu może wpłynąć na przejściową zmianę w reakcji i zachowaniu dziecka.

Dziecko reaguje natychmiast lub z lekkim opóźnieniem po zaistnieniu czynników naruszających jego poziom komfortu czy bezpieczeństwa.

Przyjrzyj się, co w ostatnim czasie zadziało się w waszym domu. Napięcie i nerwowość dorosłych nie będą obojętne dla dziecka.

Dzieci ruchliwe i ospałe

W przypadku zbyt wielu bodźców pogłębia się typowe zachowanie u dziecka. Dziecko żywotne będzie bardziej pobudzone, a ospałe może być bardziej marudne czy senne.

Podobnie dzieje się, gdy dziecko jest w trakcie choroby lub po chorobie.

Niepokoić powinno każde skrajne inne zachowane od typowych reakcji dziecka. Np. żywotny maluch staje się ospały, niechętny do kontaktu, wycofany. Należy skonsultować się z pediatrą, jeśli nie uda się ustalić przyczyn takiej zmiany zachowania.

Wskazówki dla rodzica

Dziecko stabilnie rozwija się w środowisku dostosowanym do jego potrzeb.

Pobudzanie na siłę dziecka ze spokojniejszym temperamentem skończy się jego zawstydzeniem i pogłębieniem skrytości.

Podobnie studzenie i hamowanie bez przerwy żywotnego dziecka wzmocni niepewność i poczucie, że jest gorsze.

 

1. Dostosuj zabawy do możliwości fizycznych i poznawczych dziecka.

Dzieci energiczne potrzebują ruchu. Pozwól się maluchowi wybiegać. Starsze dzieci zainteresuj dyscyplina sportową i zapisz na zajęcia dostosowane do możliwości i chęci.

Dzieci mniej energiczne chętniej korzystają z zabaw statycznych. Rozwijaj ich zainteresowania manualne czy audiowizualne.

2. Stosuj Zasadę SKRyPT

Metoda została wypracowana dla opiekunów dzieci nadruchliwych i z trudnościami w koncentracji. Natomiast służy wszystkich relacjom między rodzicem a dzieckiem.

S jak Stałość

Bądź przewidywalny. Dziecko czuje się bezpieczne, gdy wie, jak zareagujesz.

K jak Konsekwencja

Pokazuj reguły i stosuj je odpowiednio do możliwości dziecka i reaguj podobnie za każdym razem. Uczysz tego, co akceptujesz, co wam wszystkim służy, a co nie.

R jak Regularność

Dzieci inaczej odczuwają czas.

Są na etapie uczenia się planowania, organizacji dnia czy odraczania.

Dbaj o to, by mogły w tych sferach jak najwięcej się od ciebie nauczyć.

P jak Powtarzanie

Dziecko potrzebuje wielokrotnych powtórzeń, by nauczyć się nowego zachowania lub zapamiętać coś.

Zachowaj cierpliwość i uważność w tym.

T jak Teraz

Reaguj bezpośrednio i adekwatnie do zdarzenia. Uczysz malucha koncentracji, odpowiedzialności i sposobów rozwiązania sytuacji.

3. Proste komunikaty i polecenia

Im komunikat będzie prostszy, tym dziecko lepiej cię zrozumie.

Dzieci energiczne i ospałe z różnych powodów mają trudność w skupieniu uwagi.

Obie grupy potrzebują spokojnych, choć zdecydowanych komunikatów.

Sprawdź sam, jak dziecko zareaguje, gdy powiesz – „posprzątaj pokój”, a jak, gdy powiesz –„włóż kredki do pudełķa”.

4. Spójrz na świat oczami twojego dziecka, dzięki temu lepiej je zrozumiesz.

Pokaż dziecku, że to, jakie jest akceptujesz i rozumiesz. Budujesz tym jego wartość i pewność siebie.

5. Dopasuj rytm dnia i formy spędzania czasu do temperamentu malucha.

Pomagaj wybierać właściwe formy aktywności. Dzięki temu dziecko w pełni wykorzysta zarówno swój potencjał energetyczny, jak i intelektualno-poznawczy.

 

Oceń artykuł:
Kategorie: Rozwój, Wychowanie, Psycholog dziecięcy
Dział: Rossnę - Rozwój i wychowanie